11. feb. 2006

Laugardagskvöldshugleiðingar

Hef oft spáð í því frá því að ég byrjaði í skóla hérna úti hversu mikið tungumál getur haft áhrif hvernig fólk sér mann þ.e. hvernig persónuleiki maður er. Fyrsu mánuðina mína hérna reyndi ég bara að sitja aftast í kennslustofunni og gerði mitt besta að komast í gegnum daginn án þess að þurfa tala eitthvað af viti...því að ég kunni einmitt ekki orð í dönsku...fyrir utan "ég heiti Óskar og er frá Íslandi"...
Hvernig skynjuðu krakkarnir mig fyrsta árið? Sennilega hafa þeir talið mig vera mjög feimin og hlédrægan sem vill helst bara vera einn, ég hef örugglega verið svona "ruglaði Íslendingurinn"...
En ef þetta hefði verið heima þá hefðu bekkjarfélagar mínir kannski fundið ég vera mjög opinskár og hress sem er strax farinn að skipuleggja partý eftir 1. vikuna.
Þannig að sá Óskar sem dönsku krakkarnir þekkja er alls ekki hinn alvöru Óskar! Síðan ég fattaði það leið mér eins og ég er með klofinn persónuleika, danskan og íslenskan. Á morgnanna í skólanum er ég hinn danski Óskar en um leið og ég kem heim þá kemur hinn íslenski fram í sviðsljósið. Ætli danirnir munu einhverntímann kynnast hinum sanna Óskari?
Ég er með grænlendingi í bekk sem heitir Inuuteq og stelpu sem heitir Demet. Venjulega væri þetta ekki fyndið en í hvert skipti sem ég heyri nafnið þeirra þá fer á næstum að hlæja. Ástæðan er sú að ég heyri ekki Inuuteq heldur Imhotep og hugsa um múmíuna í The Mummy myndunum...sé ég þá fyrir mér litla grænlendinginn í pýramída í Egyptalandi í vafningum eltandi þá lifandi.
Svo þegar ég heyri nafnið Demet þá hugsa ég bara ameríska blótið "damn it!"...og það finnst mér ógeðslega fyndið...ég sé fyrir mér pabba hennar að vera skamma hana: God damn it, Demet!
Hahahaha já það er gott að geta stundum skemmt sjálfum sér...

3. feb. 2006

Múhammeðs-teikningar og hugleiðingar

Það er allt gjörsamlega orðið brjálað út af þessum teikningum af Múhammeð sem voru birtar í Jyllands Posten í september síðastliðinn. Við erum að tala um að það er búið að:
  • Hóta listamönnunum sem gerði teikningarnar lífláti
  • Tvisvar búið að koma með sprengjuhótun á skifstofur Jyllands Posten
  • Yfir 300 manns réðust á danska sendiráðið í Indonesíu og ollu miklum skemmdum
  • Ráðast á starfsmenn Arla (dansk fyrirtæki) í einhverju af austurlöndunum.
  • Sniðganga margar danskar vörur t.d. í Saudi-Arabíu
  • Hóta sjálfsmorðssprenginum í Danmörku
  • Að minnsta kosti einn danskur sendiherra var rekinn úr landi
  • Danski fáninn brenndur á opinberum mótmælum þar sem fólk vopnað byssum og riflum hrópa alls kyns haturorð gegn Dönum.
Flest af þessum atriðum eru algjörlega út úr kortinu, hvernig í ósköpunum er hægt að bregðast svona gífurlega harkalega við nokkrum teikningum. Sumir segja að þetta hafi bara verið dropinn sem fyllti mælinn, en ég meina.......slappið aðeins af!

Þeir mest róttækustu, t.d. þeir sem eru að hóta sjálfsmorðssprenginum, segja að blóð Dana þurfi að renna...það sé hefnd spámannsins þeirra. Ég veit nú ekki mikið um Islam né Múhammeð en var hann ekki spámaður Guðs? Var hann ekki að boða frið á milli manna o.s.frv.? Hvernig geta trúaðir múslimar haldið að þeir séu að gera svona hluti í hans nafni? Er þetta ekki bara móðgun við það sem hann var að boða og hans nafn?
..............eða veit ég bara alls ekkert um Islam???

Vissuð þið að Islam þýðir friður!

Það fór sendinefnd frá múslimskum Dönum til austurlandanna til þess að vekja athygli á þessum teikningum. Eða var það til þess að vekja upp reiði? Við erum að tala um að þessar teikningar voru birtar í september, aðeins á síðustu vikum hafa þessi harkalegu viðbrögð komið upp á yfirborðið...sem ég held er á mjög svipuðum tíma og þessi "sendinefnd" fór út.

Það er oft talað um það hérna úti hversu erfitt getur verið að gagnrýna múslima eða skrifa fréttir sem um Islam o.s.frv...því að oft er þetta túlkað sem vanvirðing og þá verða allir múslimarnir brjálaðir! Í því samfélagi sem við lifum í eru allir gagnrýndir, svo einfalt er það. Og ef einhver er fúll.....þá bara hann um það! Hann getur ákveðið að annað hvort að fara í fýlu eða svara gagnrýninni á sama vettvangi og skapað skynsamlegar umræður....þetta finnst mér oft vera eitthvað sem margir skilja ekki.

Svo verða múslimar hérna í Danmörku líka að skilja að þeir eru í DANMÖRKU...þeir fluttu hingað frá sínu heimalandi til að leita betra lífs og það þýðir að þeir verða að aðlagast dönsku samfélagi, það þýðir ekki að flytja hingað og heimta að hlutirnir ganga eins fyrir sig og í sínu heimalandi. T.d. ríkir hér tjáningafrelsi og Danmörk er ekki múslimsk þjóð. Ef eitthver lítill blaðsnepill ákveður að birta teikningar af Múhammeð má hann það alveg, það er ekkert sem bannað þeim það....jú nema Islamskar reglur...sem ríkja ekki yfir þeim. Mér finnst að múslimar verða að sætta sig við þau lög og réttindi sem ríkja hérna í Danmörku og hætta þessu væli.

Ef ég myndi flytja til Pakistan þá yrði ég hreint og beint að aðlagast þeirra samfélagi, þetta er þeirra samfélag. Já ég myndi oft vera ósammála þeim í mörgu en það er bara eitthvað sem ég verð að sætta mig við. Þetta er þeirra land og ég yrði að virða þær reglur sem gilda. Þannig er það bara.

Við erum ekki að tala síendurtekin atburð...þetta var ein grein og 12 teikningar sem fylgdu með...that´s it! Ég myndi kannski skilja þá ef blaðið væri búið að birta greinar og teikningar sem væru móðgandi fyrir múslima í sí og æ...en það er alls ekki tilfellið.

Og af hverju skiptir þetta múslimum í Saudi-Arabíu svona gífurlega miklu máli? Er okkur ekki alveg sama hvað einhvað blað í Pakistan birtir? Jú okkur er slétt sama...sé ég okkur fyrir mér að hóta fólki lífláti ef einhverjir í austurlöndunum myndu birta skopteikningar af Jesús eða gagnrýnandi grein um Kristni....nei ég held ekki!

Múslimar segja alltaf að við verðum að sjá hlutina frá þeirra sjónarhorni...en þeir verða einnig að sjá hlutina frá okkar sjónarhorni! Mér finnst fáir gera það í þessu tilfelli.

Þetta er ótrúlegt þegar maður hugsar út í þetta. Hvernig í ósköpunum gat ein blaðagrein ásamt 12 teikningum orsakað svona gífurlega alþjóðleg viðbrjögð?

Skrifstofur Jyllands Posten er einmitt hérna í Aarhus (og líka í Koben). Það var ótrúlegt að upplifa alvöru sprengjuhótun svona nálægt sér, soldi creepy. Ef satt skal segja er maður orðinn bara soldið á nálunum yfir öllum þessum hótunum...maður er bara að bíða eftir einni sjálfsmorðssprengju eða svo...og það er ekki góð tilhugsun. Og þegar maður er kominn á þessar nótur verður maður smeykur að taka strætó daginn eftir...þá hugsa ég til fólksins í London og hvernig það tókst á við hryðjuverkin þar daginn eftir...það þurfti hugrekki, annað er ekki spurning.

Og það er ekki eins og þetta er í fyrsta skipti sem teikningar af Múhammeð eru birtar...ef maður flettir upp á netinu finnur maður margar teikningar. Og það hafa meira að segja verið dæmi um að teikningar hafa verið gerðar án þess að hafa verið mótmælt.

Ég heyrði einn gaur frá Saudi Arabíu að rökstyðja mótmælin. Hann sagði að blöð í Danmörku myndu aldrei birta t.d. hakakross eða eitthvað tengt gyðingahatri...það væri að fara yfir strikið og það fannst honum vera það nákvæmlega sama í þessu tilfelli með teikningarnar. Góður punktur hjá honum......en að mínu mati er hann aaaaaaaansi langt frá þessu máli. Hakakross og gyðingahatur er allt annað mál en 12 teikningar af spámanninum og gagnrýnandi grein.

Ég er ekki að segja að mótmælin séu ekki rétt. Ég skil s.s. alveg þeirra sjónarmið...ein þeir verða einnig skilja okkar. Og hvernig þeir mótmæla með ofbeldi og hótunum setja þá sem gera það á mjög lágan stall og eru múslimum og mannkyninu til skammar. Ef fólk vill mótmæla þá er það gert á almennan hátt með skynsamlegri og rökstuddri umræðu.....aldrei ofbeldi! Skapið spennandi umræðu um mismun á kynþáttum og trúarbrögðum, það er eitthvað sem er bara gaman af og er ávallt velkomið í þróuðu samfélagi.

Ég vil taka það samt fram að ég hef ekkert móti Islam eða múslimum. Ég hef trú á fjölbreyttu og margkynþátta samfélagi...það er framtíðinn, landamæri eru að hverfa og fólk er að verða eitt. Því fyrr sem fólk áttar sig á því...því betra.

Því að hvað sem mun gerast þá munum við öll þegar á botninn er hvolft ennþá lifa á þessari litlu jörð saman. Af hverju eyða tíma okkar í rifrildi og ofbeldi þegar við getum unnið saman að byggja þessa jörð saman oag lifað í sátt og samlyndi....skapa alheimssamfélag þar sem friður er ríkjandi handa börnunum okkar. Hugsum til framtíðar..........

Ég endurtek mig frá fyrri færslu....ég hefði haldið að við hefðum náð lengra á þessum tíma sem við höfum byggt þessa jörð.

Ég er kominn með nóg af svona heimsku....hættum þessu og byrjum að einbeita okkur af því sem skiptir máli...framtíðinni.

23. jan. 2006

Heimsáhyggjur

Ég hef áhyggjur af heiminum, hvernig hann er og hvert hann stefnir. Það er hreinlega ofar mínum skilningi af hverju það er svona erfitt að lifa saman í sátt og samlyndi.
Stríð, sjálfsmorðssprengingar, hungursneyðar og hamfarir eru orðin svo algeng orð í fréttum að maður er löngu hættur að kippa sér upp við það þegar maður les fyrirsagnirnar. Ég nenni t.d. ekki að skoða frétt á mbl.is sem tengist sjálfsmorðssprenginu í Ísrael eða Palestínu, ég renni bara yfir þessar fyrirsagnir af því að svona fréttir koma næstum á hverjum einasta degi. Og það er nákvæmlega það sem ég hef áhyggjur af. Aldrei hefði mér dottið í hug að fréttir um sjálfsmorðssprengingar myndu ekki vekja neinn einasta áhuga hjá mér, manni er orðið alveg sama um ástandið í heiminum af því að maður er einfaldlega orðinn vanur þessu...of vanur þessu, annað sem ég bjóst aldrei við. Hvað næst?
Maður myndi nú halda að heimurinn væri kominn aðeins lengra á þessum tíma sem við höfum verið til. Mér líður eins og að ég sé pirraður og vonsvikinn út í mannkynið, næstum búinn að missa alla trú á okkur...ég efast að við munum lifa af.
Váá hvað þetta er eitthvað dimmt blogg hjá mér þegar ég les það yfir, ég er hættur þessu núna...ég reyni að koma með eitthvað skemmtilegt blogg næst :)

20. jan. 2006

Fréttayfirlit

Já nýjustu fréttir eru þær að við munum flytja um miðjan febrúar nær miðbænum og menntasetrunum okkar beggja. Hildur mun njóta þeirra fríðinda að geta labbað í skólann á aðeins 5 min en fyrir mig er það ca 10 min á hjóli eða í strætó, og yfir því er ég ekkert að kvarta.
Annars stefnir á taekwondo veislu hjá mér um helgina því að Norðurlandamótið verður haldið núna um helgina hérna rétt hjá mér. Hér gefst frábært tækifæri til þess að prófa nýjustu græjuna mína. Hildur gaf mér þessa frábæru video-upptökuvél og mun ég nota hana óspart til að ná sem flestum af Íslendingunum keppa og vonandi einhverju djúsí þ.e. ef eitthvað svoleiðis gerist ;)
Ég var að átta mig á því að síðustu blogg hjá mér eru búin að vera frekar dapurleg...nei þau eru búin að vera hreint út leiðinleg. Ég meina síðustu tvær fyrirsagnir hjá mér eru búnar að hafa titilinn Kominn aftur, Jájá og Jæja...sem segir allt um hversu hugmyndaríkur ég er búinn að vera. Og þá rann það upp fyrir mér að ég fæ mínar bestu blogghugmyndir þegar ég er búinn að lesa yfir mig...eða það finnst mér a.m.k.
Það er greinilegt að eftir nógu mikinn lestur þá fer ímyndunaraflið hjá mér fyrst að fljúga. Það er jú allt betra en að lesa eitthvað sem maður nennir ekki að lesa er það ekki? Og það passar þegar ég fer að hugsa út í það, í fyrra þegar ég var oft að lesa yfir mig þá fékk ég oft ótrúlega skemmtilegar hugmyndir sem ég gæti bloggað um (eða mér fannst það a.m.k. þegar mér datt þær í hug). Núna í próflestrinum fyrir jól þá las ég bara það mikið að ég hafði ekki einu sinni tíma til þess að fara á internetið og þar af leiðandi hafði ekki tíma til að blogga um þær "skemmtilegu" pælingar sem mér datt í hug...og þegar ég hugsa betur út í það þá held ég að það sé bara best fyrir alla.
Og ef þetta er rétt hjá mér þá líta næstu mánuðir ekki vel út hjá mér blogglega séð. Þar sem ég er á leiðinni á 3.önn sem er fræg fyrir það að hafa mjööööög lítil lestrarefni og meira afslappelsi þá er ég hræddur um að skemmtanagildið í blogginu mínu verði ansi dapurlegt fram að næstu önn sem byrjar september 2006.
Og af hverju er gaman að blogga, jú af því að annað fólk les það sem maður er að segja og oft skapast skemmtilegar umræður út frá því. Þegar maður bloggar fær maður einfaldlega útrás fyrir einhverri skrýtni þörf til að tjá sig og þess vegna er það algjört skilyrði að fólk les ruglið sem maður er að skrifa.
Og þegar ég er búinn að komast að þessari niðustöðu af hverju í heiminum er ég að skrifa þetta sem ég var að skrifa...því að ég er í raun að segja að ég mun ekki blogga um neitt af viti fyrr en í september 2006! Og það getur ekki verið "good for business"...
Þannig að ég held að það sé best að hætta núna áður en ég fæli fleiri af þeim fáu lesendum í burtu...þannig að ég bið að heilsa í bili :)

12. jan. 2006

Kominn aftur

Já nú er maður loksins kominn aftur eftir smá pásu. Það helsta sem er að frétta af mér er að ég fékk 8 í anatomiu prófinu mínu og er þess vegna að byrja á minni 3. önn núna í lok janúar. Hildur byrjar í sjúkraþjálfun einnig á sama tíma og vonandi flytjum við um miðjan febrúar nær skólunum okkar beggja.
Ég spáði oft í því í próflestrinum mínum í desember hversu skólinn væri miklu auðveldari ef ég myndi námsefnið jafn vel og ég man bíómyndir og hefði sama metnað til að lesa og ég hef í að æfa...ef svo væri þá væri heimurinn svo miklu auðveldari...jaaa a.m.k. fyrir mitt leyti.
Um jólin fékk ég frábært tækifæri að fljúga með Magnúsi vini mínum, flugum við yfir Breiðholtið, fram hjá Bláfjöllum, Nesjavelli, Selfoss, sumarbústaðinn okkar í Grímsnesi, Bakka, lentum í Eyjum og flugum svo beint heim eftir smá stopp þar. Þetta var alveg frábær ferð og ætla ég að enda þetta blogg með nokkrum myndum sem ég tók...og Magnús, takk fyrir flugið ;)

Huummmm.....hvað mun bíða mín í háloftunum

Magnús flugmaður stendur sko fyrir sínu

Breiðholtið góða


Selfoss

26. nóv. 2005

Jájá

Afsakið bloggletina kæru vinir. Í síðustu viku var ég önnum kafinn í sjónvarpsglápi fyrir framan 48" breiðtjaldssjónvarp með ca 50 stöðvar. Við vorum s.s. í Köben alla síðustu viku að passa uppá hús frænku hennar Hildar. Og síðan ég kom heim þá hef ég verið önnum kafinn ofan í bókunum. Eftir minna en mánuð er stóra anatomiuprófið og stressið og pressan er byrjuð að banka dyrnar.
En úr þessu yfir í annað. Ein skondin saga sem ég mundi eftir sem mig langar að deila með ykkur. Um daginn kom nágranni minn upp að mér og spurði mig hvort ég reykti. Ég svaraði því að sjálfsögðu neitandi og velti því fyrir mér af hverju hann spurði að þessu allt í einu. Hann sagði s.s. að hafa séð mig nokkrum dögum áður standandi hérna fyrir utan í einhverju skúmaskoti með eitthvað glóandi í hendinni, og hann var alveg handviss um að það var ég. Þess vegna hélt hann að ég væri að laumast til að reykja án þess að Hildur vissi.
Það tók mig ca. korter að sannfæra hann um að þetta hafi ekki verið ég og að ég hafði ekki hugmynd um hvað hann væri að tala um. Að lokum gaf hann sig og sleppti mér lausum ;)
Svo viku seinna dróg hann mig inn í eldhús hjá sér svo að Hildur myndi ekki heyra og spurði mig aftur út í þetta. Þá hafði hann hugsað betur út í þetta og greinilega ekki trúað mér í fyrra skiptið og hefði greinilega ákveðið að spyrja mig aftur. En að þessu sinni hélt hann ekki að þetta hafði verið sígaretta....í þetta skipti hélt hann að ég hafði verið að reykja hass!!!
Ég vissi ekki hvert ég ætlaði að fara, hann hélt virkilega að ég væri að reykja hass. Og svo starði hann á mig með galopin augu bíðandi eftir hreinskilnu svari. Svo fylgdi ræða um að hann skildi mig mjög vel útaf öllu prófstessinu og álaginu og að honum væri alveg sama og blablalbalba...alveg eins og hann væri alveg sannfærður um að hann hafði rétt fyrir sér.
Í þetta skipti tók það mig ca. hálftíma að sannfæra hann um að hann hafði rangt fyrir sér...og ég held bye the way að hann trúir mér ekki ennþá.
Æ, æ hvar mun þetta allt enda...

8. nóv. 2005

Jæja

Jæja enginn var greinilega sammála mér með tvífarann........jaaaa annað hvort það eða enginn nennir að kíkja hingað. Sem sagt fannst mér þessi stelpa alveg eins og Erla Sússanna.
Ekki mikið er búið að gerast síðustu daga hjá mér, er meira eða minna búinn að vera inná loftlausu bókasafni allan daginn. Soldið fyndið atvik gerðist um daginn í ræktinni. Ég var s.s. bara að sinna mína, pumpandi byssurnar í gríð og erg þegar ég tek eftir því að það sé að taka upp einhvern sjónvarpsþátt í salnumm. Það er s.s. myndatökumaður og nokkrir tæknimenn og svo einn massi sem var að tala í myndavélina.
Gerði ég mig allra besta að forðast þetta tv crew, skipulagði hringinn minn og tækin gaumgæfilega samkvæmt kúnstarinnar útreikningum til þess að tryggja lágmarkslíkur á því að vera fyrir þessum gaurum. Oft þurfti ég að hraða mér í gegnum viss tæki, jafnvel að hætta fyrir og láta mig hverfa bakvið súlu og lauma mér í burtu áður en myndavélin kæmi.....því að ég var sko ekki að fara lenda í einhverju viðtali eða einhverjum andskotanum!
En þrátt fyrir allt mitt erfiði gekk þetta ekki eftir því að gaur kom upp að mér hinum meginn í salinn og spurði mig hvort ég vildi ekki gera honum greiða með því að koma til þeirra og vera í einu tæki á meðan þeir væru að taka upp. Bakgrunnurinn var víst alltof tómlegur sagði hann. Ég sló bara til og byrjaði að fleksa tvíhöfðann í tækinu þar sem myndavélin byrjaði nánast framan í mér og færði sig síðan hægt út og inn eftir ganginum með þar sem massinn tók við henni.
Ég hef greinilega leikarablóð í mér því að þetta tók aðeins þrjár tökur.....og eins gott af því að ég var alveg að verða búinn í handleggjunum!

30. okt. 2005

Tvífari ársins


Sá þessa auglýsingu í strætó...lýkist hún einhverjum úr breiðholtinu?

24. okt. 2005

Töffari


Hversu svalur er þessi gaur!

18. okt. 2005

Já nú eru jólin

Ég frétti það í dag að það er byrjað að hengja jólaskraut upp í miðbænum. Hvað er að eiginlega að gerast, október er rétt svo hálfnaður! Þetta er alltof snemmt fyrir jólaskraut...ég hreinlega neita að stíga fæti í miðbæinn fyrr en í byrjun desember!
En yfir í annað, nú geta mannfræðiathuganir mínar haldið áfram. Ástæðan er sú að næstu fimm dagana mun Þjóðverji (vinkona Hildar) dvelja hjá okkur. Mun þetta vera í fyrsta skipti sem ég hitti Þjóðverja og munu næstu dagar gefa mér næg tækifæri fyrir rannsóknir mínar. Það sem ég veit um Þjóðverja er að:
  • Þeir eru bestu bílstjórar í heimi.
  • Hafa autoban þar sem er engin hraðatakmörk.
  • Þeir eru nískastir í heimi.
  • Maður má ekki minnast á Seinni Heimstyrjöld eða Hitler við þá.
  • Framleiða góða bjóra.
  • Eru með gott fótboltalið og eru með hörku íþróttamenn á mörgum sviðum (þýsku kerlingarnar í kúluvarpi eru svakalegar! Aðeins rússnesku Olgurnar geta skákað við þeim.)
  • Þýskar konur eru helvíti loðugar (ég mun samt ekki reyna að sannreyna þessa staðreynd núna)
  • Rammstein.
  • Dubba allt erlent sjónvarpsefni.
  • Einstein.

Man ekki fleira í augnablikinu, endilega látið mig vita ef það er eitthvað fleira við þjóðverja ;)

16. okt. 2005

10.000!

Hver verður númer 10.000!

15. okt. 2005

Nýr erfingi

Í gær eignaðir Danmörk nýjan prins og nú snýst gjörsamlega allt danskt samfélag um þessa fæðingu. Ég hef oft heyrt um það hvernig danska þjóðin dýrkar konungsfjölskyldu sína en það var ekki fyrr en ég upplifði konunglegt brúðkaup hérna í fyrra og svo konunglega fæðingu hér í Danmörku að ég áttaði mig til fullnustu hversu mikil sú lotning er.
Daginn sem brúðkaupið var hætti gjörsamlega alla danska þjóðin að vinna og safnaðist fyrir framan sjónvarpsskjáina og pöbbanna til að fylgjast með athöfn sem byrjaði snemma um morgun og endaði ekki fyrr en fór að kvölda. Fréttamenn voru á hverju horni til að ná myndum af fjölskyldunni á meðan aðrir fréttamenn tóku viðtöl við almúgan út um allt land til að heyra hvað þeim fannst um athöfnina, og að sjálfsögðu voru allir alveg í skýjunum!
Það var síðan í gær þegar ég kveiki á sjónvarpinu klukkan 11 í gær þá er bein útsending fyrir utan Rigshospitalet í Köben. Ekki vissi ég hvað var að gerast en fréttamaðurinn sagði að krónprinsessan væri kannski inni á spítalanum, kannski var fæðing byrjuð og kannski er nýr erfingi kominn í heiminn.......en þetta voru greinilega óstaðfestir orðrómar því að ekkert var 100%, en það stoppaði ekki hundruðir manna að safnast fyrir utan sjúkrahúsið.
Svo var tekið viðtal við konu sem var að koma út úr sjúkrahúsinu og hún sagði frá því af miklum móð að hún hafði heyrt hjúkrunarkonur tala saman á leiðinni út þar sem þær sögðu að konungleg fæðing væri hafin og að hún væri annað hvort á 3. eða 4. hæð. Ég gat ekki annað að líkt þessari fréttamennsku við dæmigerða bandaríska hasafréttamennsku þar sem sitið er fyrir stjörnunum.
Eftir þetta slökkti ég bara á þessu og fór gera eitthvað annað því að þetta var langt frá því að vekja minn áhuga.
Nú er lítill prins fæddur og öll Danmörk er gjörsamlega heltekinn í gleði og fögnuði. Frá mínu sjónarhorni finnst mér þetta frekar skrýtið hvernig ein fjölskylda getur haft svona mikil áhrif á fólkið í landinu enda erum við Íslendingar ekki aldir upp við neina svona dýrkun af neinu tagi...ég meina, við köllum forsetan okkar Óla grís!
Og það er s.s. ekkert að því, ég verð að segja að ég er bara mjög sáttur að ekki vera alin upp við svona dýrkun. Mér finnst þetta stundum vera svolítil bilun. Það er gott að vera Íslendingur.
Að lokum vil ég bara óska dönsku þjóðinni kærlega til hamingju með nýjan erfinga.
Með kærri kveðju,
Íslendingurinn sem skilur ekki kóngafólk

13. okt. 2005

Steríótýpur og blindramerkingar

Nú er ég búinn að æfa í líkamsræktarstöð í þrjár vikur. Ég er þessi týpa sem finnst ótrúlega gaman að spá í öðru fólki og hentar þessi vettvangur einkar vel þegar að þessum málum kemur. Undanfarna daga hef ég svona reynt að finna út hvernig þessi danska steríótýpa er í svona æfingasölum, þetta hefur gengið upp og niður en ég held að ég sé a.m.k. búinn að finna eina góða strákasteríótýpu.
Fatnaður þessara stráka einkennist af þröngum og helst svörtum hlýrabol, kvartbuxum og sandölum, þá helst þessir sem eru svona þröngir á milli tánna. Hárið er sleikt með geli og greitt aftur og bakvið eyrum, oftar en ekki eru þeir líka með strípur eða litað hár. Ganga þessir strákar um fleksandi biceptinn oft og títt fyrir framan speglanna og eru alltaf að gera maga-æfingar. Einnig ferðast þeir títt um í hópum, oftast tveir eða þrír saman þar sem þeir hvetja hvorn annan áfram í þeim æfingum sem liggja frammi fyrir þeim. Ekki eyðileggur það að hafa eitthvers konar skart á sér, gullkeðju eða gullhring og jafnvel rakaðir undir höndunum....já þið heyrðuð rétt.....sumir eru rakaðir undir höndunum.
Þetta eru niðurstöður mínar eftir þriggja vikna atferlisathugun í Equinox, ég hef ekki ennþá fundið góða stelpusteríótýpu, þær virðast vera fjölbreyttari og ekki stendur ennþá nein tegund uppúr. Kannski skila ég inn aftur skýrslu um mannfræðiathuganir mínar hérna í Aarhus og vonandi þá verð ég búinn að ráða úr þessu vandamáli.
Yfir í allt annað...í dag var ég að lesa moggann og rakst á frétt um blindramerkingu HÍ sem er í gangi þessa daganna. Ég tek mér það bessaleyfi að birta smá bút úr greininni (er það ólöglegt?):

Fyrstu merkingarnar voru settar upp í aðalbyggingu Háskólans í gær og voru tvær blindar stúlkur úr 9. og 10. bekk, þær Dagný ********dóttir og Ester ******dóttir, fengnar til að merkja stofur, skrifstofur og salerni í byggingunni.
Þegar ég las þetta gat ég ekki annað en grátið úr hlátri enda sá ég aðeins fyrir mér tvær litlar stúlkur labbandi um HÍ með blindrastafinn sinn þreifandi á veggjum og hurðum í tilraun að finna þá staði sem á að merkja. Æ...æ...já þetta fannst mér sko fyndið...
Þar til næst bið ég sérstaklega að heilsa öllum heima fyrir...verið blessuð og sæl.

11. okt. 2005

Nú er illt í efni

Já góðir hálsar, í gær kom Hildur heim með eitt stykki gítar heim.
Og þar sem hún kann ekkert á þetta hljóðfæri þýðir það bara eitt fyrir mig. Endalaust gítarglamur og falskar nótur næstu mánuðina.
Kannski verð ég meira uppí skóla en ég hef verið undanfarið...
En ég fæ nú vonandi að hlusta á fagra tóna í staðinn þegar ég er orðinn gamall kall sitjandi í hægindastólnum mínum ;)

3. okt. 2005

Hörku púl!

Já þá er maður byrjaður að æfa í líkamsræktarstöðinni Equinox. Þetta gekk ekki mikið lengur þessi leti í manni og þá þýðir ekkert annað en að hrista hana af sér!
En í hvert skipti sem ég fer þá hugsa ég allan tíman hversu mikið ég væri miklu frekar til í að vera öskrandi og sparkandi út í loftið og reyna að pína mig í spígatt (sem er bye the way eitthvað sem ég skal geta einu sinn á ævinni!).
En æfingarnar eru misgóðar sem maður tekur, stundum er maður í þvílíku stuði og pumpar eins og Jón Páll en stundum er einhver leti í manni og maður ákveður að taka bara lengri gufu í staðinn. Dagurinn í dag var einmitt ekki nógu góður en ekki útaf neinni helvítis leti.
Ég fór sérferð niður í bæ til að taka góða æfingu um þrjú leytið eftir þægilegan mánudag sem innfól húsverk, lærdóm og smá hangs. Er ég mæti inn í klefann byrja ég að klæða mig í og tek uppúr töskunni nýju fínu Nike svitaböndin mín sem eiga sko eftir að gera mig að algjörum töffara inní tækjasalnum. Svo leita ég eftir stuttbuxunum mínum.....og viti menn........engar stuttbuxur. Og þarna stend ég í klefanum á nærbuxunum hugsandi hvernig hægt sé að redda þessu. Eftir smá umhugsunartíma ákvað ég bara að hætta þessu rugli og fara beint í gufu, hellti 6 ausum á steinana slappaði bara af, og eftir þetta tók ég bara tvöfalda góða íslenska sturtu........og það var sko þess virði!
Bara ef allar æfingar væru svona þægilegar ;)

26. sep. 2005

Kominn með gemsanúmer!

Er loksins kominn með danskt gemsanúmer, númerið er: 60 64 17 59
Verið nú dugleg að hringja í mig og senda mér sms ;)

22. sep. 2005

Veikindi og lækningar

Já loksins þegar maður er búinn að skipuleggja ferð til Köben með smá heimsókn til Svíðþjóðar kemur einhver veikindadjöfull og slær mann beint niður í gólfið. Alltaf gaman þegar svona gerist, ég einhvern veginn veikist alltaf á verstu tímunum og þegar ég hef ekkert betra að gera en að vera veikur...þá er ég sem frískastur.
Allt þetta veikindavesen fór ekki vel í hana Hildi og sá hún jafnvel fram á það að þurfa hætta við ferðina um helgina. En hún Hildur deyr aldrei ráðalaus og hún var sko ekkert á því að þurfa sætta sig við það að hætta við ferðina. Þannig að hún ráðfærði sig við móður sína, sem fyrir þá sem þekkja hana ekki er sérfræðingur í öllum heilsu/grasa/fræ/olíu-fræðum sem gæti hugsanlega hjálpað. Hún sendi Hildi beint útí einhverja heilsubúð og þar kom hún út hlaðin alls konar heilsuvarningi handa Óskari sínum sem átti að gera hann frískan á einum degi. Einnig átti ég að halda mér alveg kyrrum fyrir, ekkert fara út, ekkert að læra, drekka mikið að vatni og ekki mikið af óhollum mat...fékk ég nokkrar hringingar yfir daginn til að staðfesta að öll þessi atriði voru í lagi.
Þannig að þegar hún kom heim þá var ég strax látinn drekka sólhatt ofan í djúsinn minn og ávextir settir í skálina fyrir framan mig. Í kvöldmatinn var elduð grænmetissúpa sem var stútfull af spínati og í eftirrétt fékk ég einhverskonar sítrónute...eða það held ég a.m.k..........með meiri sólhatti. Eftir þetta gat ég gætt mér á súkkulaðinu mínu sem hún keypti...........sem var að vitaskuld sykurlaust beint úr heilsubúðinni.
Já, þegar Hildur er búinn að skipuleggja eitthvað, þá kemur sko ekkert í veg fyrir það ;)

20. sep. 2005

Súkkulaði

Ég lýsi því hér með yfir að ég er súkkulaði fyrir öllum þessum "klukkunum" sem eru í gangi núna á netinu.
Helst dökkt súkkulaði...

19. sep. 2005

Bland í poka

Já loksins ákvað N-Kórea að gefa sig í kjarnorkuviðræðunum. Ég var búinn að gefa upp alla von um þetta mál, var farinn að horfa á það með sömu augum og Ísrael-Palestína, sömu vonleysisaugunum.
Við Hildur ætlum að skella okkur til Köben næstu helgi, stefnan hjá mér var sú að hittast á Leiknisstrákana sem verða þar einnig (einhver verður að halda í taumana á þeim hérna í Danmörku). Hildur ætlar í staðinn að hitta einhverjar vinkonur en að sjálfsögðu verður tívolíið tekið með stæl í leiðinni!
Ég fór að hugsa út í það þegar við komum hingað fyrst til Danmerkur tómhent og vitlaus. Margt vatn hefur runnið til sjávar síðan og sést það mjög vel á stofunni okkar sem hefur tekið miklum breytingum á einu ári. Svona til gamans langar mig að birta fyrir/eftir mynd af stofunni.
Hérna erum við að snæða morgunmat á innflutningskössunum. Á þessum kössum borðuðum við í næstum tvær vikur held ég þar til við keyptum litla stofuborðið okkar.

Og hérna er ég ári seinna að horfa á sjónvarpið.

14. sep. 2005

Skoðun

Ég hata að missa af strætó...
Ég hata að missa af strætó...
Ég hata að missa af strætó...
Ég hata að missa af strætó...
Ég hata að missa af strætó...
Ég hata að missa af strætó...
Ég hata að missa af strætó!!!