Hólmgangan nálgast

Kæru lesendur, það er búið að skora mig á hólm, í hverju? Jú engu öðru en kexáti!

Hildur segist vera handviss um að hún geti sigrað mig í kexáti sama hversu mikið ég vara hana við, ég held að þetta sé spurning um stolt hjá stelpunni. Þar sem ég er sannur kexáhugamaður og var farinn að stúta heilum homeblest pökkunum fyrir 5 ára aldur þá held ég að þessi keppni fari aðeins í einn farveg.

Reglurnar eru eftirfarandi:

1. Hver fær einn homeblest pakka og einn toffepops pakka.

2. Eitt mjólkurglas eða svali eru leyfileg hjálpartæki, engin önnur.

3. Sá sem klárar fleiri kex á 1 min 40 sek vinnur.

4. Bannað er að troða kexum upp í sig rétt áður en tíminn rennur út. Aðeins má byrja á nýju kexi þegar hið fyrra er horfið ofan í maga.

Þetta stefnir í stórspennandi keppni, tekið er við veðmálum síma 695-1357, ekki missa af þessu einstaka tækifæri!

Úrslit hólmgöngunnar verða tilkynnt hér á þessari síðu innan skamms.

Öll vötn renna til Íslands

Já þá er maður loksins á heimleið eftir fyrsta hlutann í ævintýrinu hérna í Danmörku. Þetta eru búnir að vera ótrúlegir 10 mánuðir hérna úti alveg frá því að við Hildur vorum ráfandi í miðbænum allan daginn leitandi okkur að íbúð (og gátum ekki talað orð í dönsku) frá því að þessu lauk í 3 mánaða próflestri sem loksin kláraðist í síðustu viku.

Já þetta eru búnir að vera ótrúlegir tímar, oft verið erfiðir en það hefur aðeins gert mann sterkari og reyndari. En nú bíður Ísland eftir mér og ég get ekki beðið að koma heim og sjá alla aftur, byrja vinna, æfa og njóta þess að tala íslensku allan daginn :)

Ég kem heim eftir miðnætti á laugardaginn og það fyrsta á dagskránni á sunnudaginn verður að kíkja á Leiknir-KR uppá Leiknisvelli í bikarnum.

Þetta þýðir einnig að einbúalífinu sé að ljúka......Guð sé lof fyrir það. Helvíti var Hildur sniðug að fara svona á undan mér, nú þarf ég að þrífa og ganga frá íbúðinni fyrir sumarið....já hún leynir á sér stelpan.

En þá segi ég bara bless í bili og hlakka til að sjá alla á Íslandi :)

Danmörk over and out!

Blogg í læripásu

Ég sá soldið skondna frétt núna rétt áðan í fréttunum. Það var verið að sýna svipmyndir frá einhverju árlegu traktoramóti hér í Damörku. Það voru saman komnir helstu bændur landsins á risatraktorum (svona þrisvar sinnum stærri en svona venjulegir litlir traktorar) og þar var síðan keppt ýmsu eins og hver væri sneggstur að draga einhverja svaka vinnuvél ákveðna vegalengd.

Svo voru sýndir verðlaunahafarnir og þar stóð uppúr öllum grófu bóndaköllunum með tópak í vörunni og vöðvastæltu bóndasonunum lítil tvítug stelpa í jogging galla með gullið.

Ha ha já þetta fannst mér fyndið.

Einnig sá ég í fréttunum að það er hægt hér í Danmörku að læra að vera "dýra-aðstoðarmaður"

...................eða með öðrum orðum afgreiðslumaður í dýrabúð.

Það fannst mér líka fyndið.

Mér finnst margt fyndið þessa daganna.

Hummmm...fyndið

Þetta er nú meira ævintýrið

Já þá er eitt próf eftir og ég er að missa vitið. Það er að fylla upp í þriðja mánuðinn í próflestri dauðans og það er sko ekki vottur af bensíni eftir.

Ég er búinn með stóra anatomiu-prófið og það gekk bara miklu betur en ég bjóst við, er bara nokkuð bjartsýnn að ná. En þá er vefjafræðin eftir og þar eru málin ekki nógu góð hjá mér.

Er að frumlega rúmlega helminginn af 700 blaðsíðna bók og svo endar þetta í munnlegu prófi! Já þetta er nú meira ævintýrið...

Hildur fór heim í fyrradag og síðan þá hefur tekið við einbúalíf, ég og vefjafræðibókin mín fram eftir kvöldum. Einnig hafa núðlusúpur, grillaðar samlokur og kex orðnir mjög góðir vinir mínir.

Ég hlakka bara til að komast heim og slappa af og hlaða batteríin.

Auglýsingar og veruleikinn

Ég er búinn að sjá nokkuð oft uppá síðkastið auglýsingu með David Beckham þar sem hann er að auglýsa einhverja glænýja Mach rakvél. Ég fór að spá í því af hverju í andskotanum þeir völdu mann með nánast enga skeggrót til að auglýsa rakvélina sína. Ég er ekkert meira sannfærður um að rakvélin sé góð þótt að hann fái góðan rakstur úr henni, hann er með skeggrót eins og smástrákur...og rödd eins og smástrákur ef út í það er farið.

Látið Tom Selleck raka af sér mottuna með rakvélinni og þá trúi ég að hún sé góð!

Hugleiðing

Pýramídi er með fjórum hliðum er það ekki?

Hvað kallar maður þá "pýramída" með þremur hliðum?

Tilveran mín

Ég er í læknisfræði, þess vegna er ég...

Stjörnuhrap!

Já það nýjasta nýtt í innbúinu okkar hérna í Danmörku er ekkert annað en Sing Star Party! Nú hristum við Hildur reglulega loftið hjá Claus nágranna á neðri hæðinni með hreint út sagt ótrúlegum töktum, við tökum við miðapöntunum frá og með næsta mánudegi.

Einnig skelltum við okkur í alvöru circus um helgina og ekki var hann af verri kantinum. Circus Arena er nemlig Nordens storste circus. Alveg var það frábær upplifun, trúðar, fílar, hestar, fimleikar og allt sem circus getur boðið uppá.

Annars er þessi Sing Star leikur eitthvað að fara í mig, ég er einfaldlega svo ótrúlega lélegur að Hildur vinnur mig alltaf! Eða ég ætti að segja nánast alltaf því að það undur og stórmerki gerðist áðan í ótrúlega harðri keppni á milli okkar.......................ég vann!

Ég á eftir að lifa á þessu út næsta mánuð, því að ekki á þetta eftir að gerast aftur í bráð.

Hugleiðing

Stelpur á háhæluðum skóm á bókasöfnum eru verkfæri djöfulsins...

Er ég á leiðinni að lesa yfir mig?

Það er eitthvað skrýtið á seyði þegar:

...maður er inni á heitu og loftlausu bókasafni alla daga á meðan það er sól og gott veður úti.

...manni er byrjað að dreyma námsefnið reglulega.

...þad er komid far aftan á flíspeysuna eftir skólatöskuna.

...maður er farinn ad hlakka til helgarinnar ekki af því ad þá er maður ad fara skemmta sér og slappa af heldur af þvi að þá fær maður svo góðan tíma til að læra.

...maður veit ekki lengur hvaða vikudagur er þvi að allir dagar eru eins.

...það eru að byrja myndast göt i skeggrótinni.

...maður er með hausverk annan hvern dag.

...manni er byrjað að finnast notalegt í strætó af því að þá getur maður slappað aðeins af.

...þegar maður er byrjaður að slappa af í strætó!

Mig grunar að ég sé á leiðinni að lesa yfir mig.

Hugarfar heilsunnar

Á taekwondo æfingu fyrir svona einu og hálfu ári síðan (þegar ég var ekki með bumbu) þá meiddist einn gaur í hnénu. Hann hafði verið í einhverju basli með hnéð ef mig minnir rétt og það gerist eitthvað í miðju sparki þannig eitthvað brestur og hann dettur. Hann getur ekki staðið upp og nauðsynlegt er að hringja á sjúkrabíl.

Eftir góðan tíma rennur sjúkrabíllinn í hlað og tveir hressir kallar koma inn í æfingasalinn með börur og byrja að athuga hnéð. Aumingja gaurinn var búinn að vera sárþjáður í góðan tíma og spyr sjúkraliðana eftir smástund hvernig útlitið sé fyrir hnéð á sér.

"Hvernig lítur þetta út? Get ég haldið áfram að æfa?"

Þá svara sjúkraliðinn: "Nei, því miður, þú munt aldrei geta æft aftur"

"Neiiiiiii ohhhhhh í alvöru" Kallaði greyið maðurinn.

Skiljanlega alveg þvílíkt svekktur að meiða sig svona á fyrstu æfingunni sinni eftir meiðslin sín.

Eftir ca 5 sekúndur segir sami sjúkraliðinn:

"Neiiiiiiiiiii ég er bara að djóka í þér, þetta verður allt í lagi eftir 2 mánuði!"

Hugleiðing

Í sumar ætla ég að fá geðveikt stóran musculus sternocleidomastoideus...

Demba ársins

Ég sem hélt að vorið var að koma hérna í Danmörku. Síðasta vika er búin að vera frábær, soldið svalt loftið en sólin er aldeilis búin að vera dugleg að hita okkur jarðlingana upp.

En hvað gerist svo í morgun? Það kemur þessi hellidemba sem er gjörsamlega dynur á þakinu mínu. Ég hélt á tímabili að sprungur væru að myndast í þakgluggunum, svo "föst" var rigningin.

Þetta hlýtur að vera vetur konungur að kveðja og eftir þetta þá kemur vorið í allri sinni dýrð. Það er jú ávallt mesta myrkrið rétt áður en það birtir til. Vorið er að koma, ég veit það. Það mun koma eftir helgina.

Ég vona að ég nái að sannfæra veðurguðina eins og ég er búinn að sannfæra sjálfan mig.

Áhugaverð lesning

Í gær var ég í u.þ.b. 2 og hálfan tíma að lesa um endarþarminn, endarþarmsopið og allt þar í kring. Með þessari skemmtilegu lesningu starði ég á margvíslegar myndir í atlasnum mínum og reyndi að leggja allt á minnið.

Þar kom margt skemmtilegt í ljós sem ég ekki vissi, þar á meðal er að það er ekki alveg svo einfalt ferli að kúka en ég hélt. Þetta er bara eitthvað sem ég hef aldrei spáð í, mjög áhugavert.

Þau skipti sem ég hef verið á klósettinu síðan þá hef ég aldeilis verið að spá í því hvað sé nákvæmlega að gerast. En ég vona samt að þetta líði hjá fljótt, þegar ég hugsa út í þetta aðeins betur þá var bara fínt að vera algjörlega clueless um þetta ferli.

Eitt að lokum á meðan ég er í þessum hugleiðingum. Nú er ekki lengur hægt að tefla við páfann, hvað gerir maður þá? Þarf maður að bíða í tvær vikur?

Dönsk vitleysa

Ég er nýbúinn að fá mér danskan heimabanka og í fyrradag ætlaði ég að nota hann til að borga húsaleiguna. Ekki reyndist það vera hægt því að reikningurinn minn kom hreinlega ekki upp á millifærslusíðunni. Þetta er greinilega bara eitthvað smá tölvuvandamál sem bankinn verður að laga þannig að ég sendi þeim email og útskýrði hvað var að hjá mér. Tveimur dögum seinna fékk ég svar frá þeim:

Da du ikke kan hæve på din konto i Netbank, skal du kontakte bankafdeling.

Med venlig hilsen

Grethe Hansen

Danske Bank

Kundeservice.

Lausleg þýðing: Ef þú getur ekki tekið út af reikninginum þínum í netbankanum, skaltu hafa samband við bankadeildina.

Var það ekki nákvæmlega það sem ég var að gera?

Hálvitar...

Málshátturinn þetta árið

"Þann er gott að fræða sem sjálfur vill læra"

Þessi málsháttur kom mér skemmtilega á óvart þar sem ég var búinn að læra allan daginn og var alveg búinn á því. Hann kom á hárréttum tíma og virkaði sem góð hvatning. Spurning um hvort þetta hafi bara verið ótrúleg tilviljun eða hvort mamma hafi valið málsháttin sérstaklega áður en hún sendi mér páskaeggið?

Íslendingafárið

Mér finnst allt þetta umstang kringum Fischer gjörsamlega komið úr böndunum. Það er hið besta mál að hann sé nú kominn til Íslands og svo framvegis en menn eru alveg að missa sig.

Í fyrsta lagi vil ég að menn hætti að kalla Sæma rokk "einkavin" eða "góðvin" og jafnvel "besta vin" Fischers. Mennirnir eru ekki búnir að hittast í 33 ár og Sæmi var nú bara bílstjórinn hans og fylgdarmaður í nokkrar vikur, ég trúi varla á þessum tíma að svona gífurlega sterk vinátta hafi myndast á milli þeirra að þeir séu búnir að hugsa til hvers annars í öll þessi ár. En ég veit svo sem ekkert um þetta þannig að ég ætla ekkert að vera staðhæfa neitt.

Eftir að hafa horft á beina útsendinguna á bæði Stöð 1 og 2 á netinu þá hlýt ég að hafa hrist hausinn svona 50 sinnum. Alls konar vitleysingar með skilti og hvaðeina veifandi í loftið og kallandi nafnið hans eins og algerir hálvitar fóru gjörsamlega með mig. Einnig krakkarnir á sjoppufylleríinu sínu, fólk var hreinlega að missa sig, ég sver að við líkjumst BNA meira og meira með hverjum deginum því að aðeins þar gæti ég ímyndað mér svo mikla dramatík útaf litlu.

Útsendingin hjá Stöð 2 var gjörsamlega ömurleg, fréttaflutningurinn var mjög slappur, kynnirinn var stressaður og vissi greinilega ekkert hvernig hann ætti standa eða haga sér, engin dagskrá var tilbúin sem var til þess að stressaðir fréttamenn fóru að spinna þráðinn á staðnum sem kom ef satt skal segja mjög illa út. Við byrjuðum fljótt að fá beint í æð gjörsamlega tilgangslausar upplýsingar um hvernig þotan er sem flogið var í og hversu hvasst væri úti og svo framvegis, ég held að ég hafi misst áhugann eftir 5 mínútur.

Stöð 1 var hins vegar með mun betri útsendingu, þar var búið að stilla upp viðtölum við hina ýmsu menn á meðan beðið var eftir að flugvélin myndi lenda. Fréttaflutningurinn var rólegur og yfirvegaður og var laus við alla hasafréttamennsku sem Stöð 2 einkenndist af.

Þessi samanburður staðfesti það að mínu áliti að Stöð 2 er sífellt meira að líkjast bandarískri hasafréttastöð og þessar útsendingar veittu góða innsýn á muninn á þessum tveimur stöðvum. Fyrir ykkur sem vilja bera þetta saman sjálf er hægt að skoða útsendingarnar frá 24. mars á www.ruv.is og www.visir.is.

Mér fannst einnig mjög skrýtið að heyra síðan að Stöð 2 hafi verið að stjórna allri þessari heimkomu, hef ég lesið að jafnvel lögreglan hafi verið að taka skipunum frá þeim og Páll Magnússon fréttastjóri væri bara kóngurinn. Lyktar þetta mjög mikið að Baugsmönnum því að þeir redduðu jú líka einkaþotunni. Þeir sáu einnig til þess að engir aðrir fréttamenn komust að Fischer sem þeir höfðu alveg geta sleppt því að viðtalið sem þeir náðu var alveg tilgangslaust. Þetta finnst mér hreinlega vera algjört bull og ég er nú gjörsamlega búinn að missa allt álit mitt á Stöð 2 sem góðri fréttastöð sem ég get treyst.

Annars bíð ég bara Fischer velkominn og vona að Íslendingar hafi nógu mikið vit að láta hann bara í friði en ekki reyna að breyta þessu í eitthvern dramatískan fjölmiðlasirkus.

Tannálfur að vori

Allt frá blautu barnsbeini hef ég hlustað á móður mína þegar kemur að almennri tannhirðu. Ávallt var ég duglegur að bursta í mér tennurnar og jafnvel nota tannþráð og því hef ég aldrei séð eftir.

Aldrei hélt ég að hugsa vel um tennurnar í sér gæti haft með sér slæmar afleiðingar en í gær kom sko annað í ljós. Fyrir svefnin var ég að nota tannþráð eftir að hafa burstað í mér tennurnar eins og hver önnur kvöld og allt gekk eins og í sögu. Gekk ég um í rólegheitunum í stofunni meðan ég var að klára tannþræðsluhringinn minn. Svo kemur það fyrir að tannþráðurinn rifnar á milli tveggja jaxla og skilur stóran hnulla eftir á milli tannanna þannig að ég fann fyrir þó nokkrum þrýstingi. Bölva ég fljótt lélegum tannþræði og fer inn á klósett að sækja nýjan tannþráð til að þá þessum hnykli út því að þetta hefur oft gerst áður en aldrei fyrr verið neitt vandamál. Ég vef nýja þræðinum glæsiega um fingur mér og geri mig reiðubúinn að fjarlægja helvítið. En örlögin voru sko ekki mér hliðholl í þetta skiptið því að við fyrstu tilraun rifnað nýji þráðurinn minn einnig! Svona 20 mínútum og örugglega 5 metrum af tannþræði seinna sit ég örmagna á klósettsetunni bölvandi helvítis tannþræðinum sem var fastur á milli tannanna minna, hann vildi hreinlega ekki út!

Og eftir að hafa notað allt sem mér datt í hug í íbúðinni til að ná þessu út þá gafst ég upp og fór að sofa. Þetta leið næstum eins og að hafa tvær flísar af poppkornmaís á milli tannanna og það var verulega óþægilegt og þetta var gjörsamlega að gera mig brjálaðan.

Klukkan 7:30 daginn eftir var rokið beint út í búð og til að kaupa dýrastu og flottastu tannstönglana sem fundust í von um að bjarga mér frá því að missa vitið. Spenntur opnaði ég pakkan fullur af von. Og þarna stóð ég fyrir framan spegilinn alveg gjörsamlega að hamast á kjaftinum á mér en ekkert gerðist! Þvílíkt fúll hélt ég svo í skólann ennþá með helvítist þráðinn á milli jaxlanna.

Svo um kvöldið fyrir svefnin var ég aftur að nota tannþráð og var eitthvað að horfa á sjónvarpið og labbandi um. Þá bara allt í einu rennur tannþráðurinn á milli jaxlanna og fjarlægir helvítið! Ég get svarið að það tók mig svona 10 sekúndur að átta mig á því hvað hafði gerst, mér leið eins og ég hefði unnið milljónir í lottó, ég upplifði einhverskonar nirvana, ég var svo ánægður, ég var á hátindi tilverunnar!

Svo eftir smá stund fór ég að sofa og var alveg sama um þennan helvítis tannþráð.

Ég veit ekki alveg hversu spennandi þetta blogg þetta var, kannski segir þetta allt sem segja þarf hversu spennandi líf mitt er um þessar mundir. Ég skal reyna gera betur, bið að heilsa í bili.

Blogg varð það

Þegar fólk er byrjað að kvarta yfir bloggleysi þá er það merki um það að maður sé ekki að standa sig.

Síðustu vikur hjá mér eru búnar að innihalda nákvæmlega ekki neitt frásögufærandi og annir í skólanum hafa haldið mér frá einhverjum frásöguverðum pælingum. Ég er ansi hræddur um það að þessari önn þá á ég eftir að lesa yfir mig. Ég mun fara yfir strik heilbrigðar skynsemi og óvíst er hvenær ég mun komast aftur í raunveruleikan.

Þess vegna vil ég biðja fólk um þolinmæði og skilning þegar ég sný aftur heim í sumar því að þá verð ég mjög orðinn skemmdur. Einnig bið ég ykkur um að hjálpa mér að komast í eðlilegt horf og niður á jörðina.

Mikið verður það gott þegar þessi önn er búin.

Strætóglópar

Það má varla falla snjókorn hér í útlöndum og þá fer allt til fjandans. Hér kann sko enginn að keyra í umferðinni, hvorki fólksbílar né strætóbílstjórar. Gröfu- og skafningakallarnir kunna ekki einu sinni að skafa almennilega.

Í dag kom svona léttur púðursnjór yfir Aarhus, ca 2 cm mundi ég segja, eitthvað sem við klakafólk myndum nú bara kalla hitabylgju á vetrartímanum. En ekki hér í Aarhus, neiiiiiiiiiiiiiii. Á leiðinni heim úr skólanum í strætó var okkur tilkynnt að það yrði ekki keyrt heim til mín. Annað hvort af því að það var ófært eða af því að bíll keyrði útaf eða eitthvað og hindraði alla umferð.

Þá fór 90% af fólkinu í strætóinum út á næstu stoppustöð og saman löbbuðum við í hóp að annarri stoppustöð til að athuga hvenær hinir strætóarnir koma sem keyra til Trige (þar sem ég á heima). Þetta fannst mér soldið fyndið af því að þarna var ég búinn að eignast ca 10 strandaglópa vini í stutta stund. Saman athuguðum við hversu lengi við þurftum að bíða í kuldanum og saman spjölluðum við um hvert hver væri að fara og hvernig þetta mundi ganga. Við vorum ein heild með eitt markmið í huga...að komast heim.

Og um leið og hinn strætóinn stoppaði og fólkið gekk inn hurfu þessi vináttubönd eins fljótt og þau höfðu myndast.